Eilanden in het Smållandsvaarwater

De wind blijft uit het noordwesten staan, see heel geschikt dus om langzaam richting oosten te gaan door het Smållandsvaarwater. Na een nacht Rudkøbing zou er om 11 uur wind uit het westen opsteken, buy en dat gebeurt dan ook. De haven komt tot leven, en een stroom zeilbootjes vertrekt naar het noorden. Wij ook. Onze volgende stop is Omø, het eerste eiland. We kunnen zeilen tot ongeveer de noordpunt van Langeland, het eiland waarop Rudkøbing ligt. Dan valt de wind weg, en wordt zelfs zwak oost. We motoren het laatste uur naar een ankerplek bij Omø.

DSC_3283

Vuurtoren van Omø

Het anker moet even wennen, maar uiteindelijk ligt de boot als een huis. Dat is maar goed ook, want het waait stevig door, windkracht 6 in de loop van de avond en nacht. Zo’n eerste nacht op het anker is altijd onrustig als je de havens gewend bent.

DSC_3318

Puzzle voor anker bij Omø

Lastig is ook dat we geen goed ankeralarm hebben. Als ik me daar de volgende dag weer eens in verdiep, blijkt dat we wel een diepte alarm kunnen instellen dat hard piept. Het (GPS) ankeralarm van de plotter is zo zacht dat je dat niet hoort, zeker niet als het waait. En juist dan is het nodig.

We gebruiken de tijd achter het eiland om het bijbootje weer op te blazen, de motor daarvan weer te proberen (start direct) en natuurlijk om even naar het eiland te gaan. Het moederschip alleen laten durven we nog niet, dus Elly blijft aan boord en Gilbert gaat spelevaren.

DSC_3300

Uit de wind achter de heuvel van Omø

Na de tweede nacht is de wind wat geminderd, we gaan verder naar Femø. In het Smållandsvaarwater liggen Omø, Vejrø, Fejø en Femø min of meer op rij. We besluiten naar Femø te gaan, dat lijkt het leukste op grond van de gidsjes.

Vejrø is vrijwel onbewoond en, naar we in Femø van anderen horen, erg mooi en luxe. Maar ook erg duur in de haven: € 65 per nacht. Het is een privé eiland blijkbaar. Maar ankeren kan natuurlijk ook en kost niks.

Naar Femø dus. Als we eenmaal uit de windschaduw van Omø zijn, staat er toch nog 18-20 knopen wind in de rug. Ruim twee keer zoveel als voorspeld.
Voor ons betekent het dat we met 6-7 knopen voor de wind waren, zo zijn we snel op Femø. Het haventje is klein, maar we kunnen aanleggen aan een kadewand.

Femø blijkt een leuk eiland. Naast de haven is een groot terrein voor het jaarlijkse jazz festival, dat nu in gebruik is bij de vogeltjes. Goede mogelijkheden dus om foto’s te maken.

De volgende dag verkennen we het eiland per fiets. Het is allemaal heel klein, een boerenlandschap met af en toe walletjes en putten. Een klein vliegveldje met grasbaan, een parkje met vakantiehuisjes. Van alles wat. Het glooiende landschap met veel boerderijen. Het lijkt dat het voorjaar hier minder nat is geweest dan in Nederland, het graan en de mais staan er goed bij.

IMG_1477

Glooiend landschap op Femø

Gezelligheid

De haven van Marstal was druk maar wel gezellig. Op de kant zijn een aantal tafels en BBQ plaatsen, there waar de Denen keurig de tafel dekken voor ze de BBQ aanzetten. Soms al een paar uur vooraf om het tafeltje te reserveren, advice maar goed. Van 5 tot 8 is het dan druk met BBQs. Op elke tafel gaat er veel vlees doorheen, case naast een flesje wijn.

In Marstal liggen honderden boten, de avonden dat wij er waren was er steeds wel iemand die muziek ging maken, met een gitaar aan de kant, of een saxofoon in de boot. Dat trekt dan ook gelijk publiek en door de hele haven klinkt applaus.

DSC_3184

Muzikant in Marstal

De haven cultiveert het een beetje met hun type-serveerster-havenmeesters die de liggelden innen. Het is wel streng: ‘s ochtends om zeven uur doen ze een rondje om te kijken wie er niet betaald hebben, en dan moet er ter plekke afgerekend worden, in pyjama.

DSC_2991

Serveersters als havenmeesters in Marstal

Na Marstal gaan we naar Rudkøbing, en dat is heel anders. Het zeiltochtje gaat goed. De voorspelde NW wind is gekomen en we kunnen op de genua met 12-15 knopen wind in de rug door de smalle vaargeulen varen. We kunnen aanleggen in de box precies tegen de wind in, dus uit de wind in de kuip.

Het is maar 9 mijl vanaf Marstal, maar deze haven is helemaal niet vol. Er is ook helemaal geen sfeer. Er zijn wel een paar BBQ tafels, maar er zijn gewoon niet genoeg mensen om geroezemoes te krijgen. Er zijn geen serveersters, maar er is een parkeerautomaat waar je kaartjes kunt kopen. Als je betrapt wordt op het gebruik van stroom zonder kaartje, wordt het tarief verdubbeld. De havenmeester is er om 7:30 en tussen 18:00 en 19:00.

DSC_3224

Denen aan de BBQ in Rudkøbing

Toch is Rudkøbing wel een leuk stadje, meer een echt stadje dan de dorpjes op Aero. Het is anders. Rudkøbing is ook gewoon per auto te bereiken, de meeste toeristen zijn Denen. Als we op een terrasje een biertje drinken valt op dat de Denen niet erg modieus zijn gekleed, het is alsof we kijken naar de mensen die de Aldi in- en uitlopen. Toch zitten we op ‘de’ winkelstraat van het stadje te kijken naar de toeristen. Heel anders dan in Frankrijk of Italië.

DSC_3216

Winkelstraat Rudkøbing

Het is een hele warme avond. We zitten met een glaasje rosé te kijken naar de ondergaande zon. Naarmate de zon meer oranje wordt, wordt het water lichtblauw. Als de zon onder is, wordt het snel frisser. Echt donker wordt het niet, eigenlijk de hele nacht niet. Voor 5 uur is zon alweer op.

DSC_3258

Zonsondergang Rudkøbing

 

De volgende ochtend begint weer warm en windstil, ideaal om met water te spelen en de boot af te spoelen. Inmiddels had Puzzle weer een aardige laag zout verzameld.