Zweden

Even na 8 uur zeilen we via Mons Klint naar Ystad in Zweden, cialis sale zo’n 60 mijl. Er is niet veel wind, discount maar het is wel leuk om de krijtrotsen ook vanaf het water nog een keer te bekijken. Na een klein uurtje drijven we langs de rotsen. Ook vanaf zee is het een mooi zicht.  Tegen half tien varen we de zee op, unhealthy en zwaaien we andere Nederlanders die gelijk opvoeren met ons uit.

DSC_4134

Mons Klint

Het is nu 55 mijl in een rechte lijn naar Ystad varen. Aanvankelijk lopen we 5 knopen, maar al gaande wordt de wind steeds minder. Om 11 uur starten we de motor. Rond 2 uur komt er weer wat wind. We zetten dan de parasailor als super genua. Het was lang geleden dat we met de parasailor hadden gevaren, maar het gaat probleemloos. Echt hard gaan we er niet van, er is hoegenaamd geen wind. Maar het is zomer, we drijven lekker in de zon de goede kant op. Om half vijf halen we de parasailor weer binnen.

DSC_4144

Parasailor als super genua

Daarna gaat het onder de Zweedse kust nog even lekker doorwaaien en lopen we nog een stukje 7 knopen aan de wind. Het is dan rond zes uur ‘s avonds.

De haven van Ystad is aardig vol. Op zee zie je maar af en toe andere boten, maar bij de haven zijn er dan ineens een heleboel. We varen de haven in om te kijken waar een plekje is. De havenmeester wijst ons op een plek bij een grote steiger. Heel luxe, een ‘eigen’ steiger aan de kade. In de gids hadden we over hekankers gelezen, maar de haven is inmiddels helemaal voorzien van boxen met aparte steigers voor de gasten. Onze steiger blijkt van een museumboot te zijn, die blijkbaar even op pad is. In de haven is het gelijk weer echt warm.

DSC_4163

Puzzle in Ystad

We eten wat in het centrum van het stadje, burger en spies met frietjes. Het centrum is wel leuk. Ystad is een oude Hanzestad en er zijn vakwerkhuizen. Net als in het hele gebied rondom de Oostzee.

DSC_4202

Vakwerkhuis in Ystad (Zweden)

Ystad nodigt ons verder niet echt uit tot een langer verblijf. De volgende ochtend doen we er boodschappen. Daarne varen we verder naar Simrishamn, een plaats aan de oostkust van Zweden die geschikt is als springplank naar Bornholm. Het eerste stuk volgen we de zuidkust van Zweden. We hebben dan flink wat wind in de rug (windkracht 5 tot 6), dat schiet lekker op. Maar als we na de kaap richting het noorden willen is het ineens aan de wind zeilen. Dan is 20 knopen nogal veel. We doen het laatste stuk met een rif en de kotterfok. Echt mooi staat het zeil niet met een rif, het wordt altijd een beetje een windzak.

DSC_4215

Met gereefd grootzeil

Ook Simrishamn is weer aardig vol. We leggen aan naast een Deense motorkruiser. Later komen er ook naast ons weer buren. Dat is wel lastig, je moet over andermans boot naar de kant, en ook heb je steeds mensen over je eigen boot. Simrishamn heeft overigens veel boxen, maar toen wij aankwamen waren die bezet. Althans, wij zagen geen vrije boxen. Het is een rustige avond met mooie avond-wolken na zonsondergang.

IMG_1594

Mooie avondluchten in Simrishamn

In Simrishamn blijven we twee nachten. De tweede dag zou er veel bewolking en wind zijn, goed moment om even te rusten.

Elly ruimt en rommelt op de boot, en Gilbert gaat op de fiets op stap. De kust boven Simrishamn is wel leuk: af en toe een baaitje met strand, dan weer een rotskust, en bijna overal een wandelpad langs de kust. Vanaf het kustpad zijn dan paden naar de weg (soms over het erf van mensen, maar in Zweden mag je daar over), en paden naar het water. En hoewel er een hele grote jachthaven is, en een nog veel grotere camping, is het op de paden rustig. Leuk om een middag een beetje in de zon te zitten (de wolken vielen heel erg mee) en af en toe vogeltjes te fotograferen. Niet met veel succes overigens, die vogelfotografie.

DSC_4262

Kust bij Simrishamn

Het pad loopt ook nog langs iets wat op oude muren lijkt.  Maar het kan ook een groot keien-kunstwerk zijn.  Geen idee, er stond geen bord met een verklaring bij.

DSC_4272

Ruïne of kunstwerk?

 

Mons Klint

Uiteindelijk zijn we lang blijven hangen op Femø, click eerst omdat het een mooi eiland was, en daarna omdat het te hard waaide om leuk te zeilen. Na vier nachten vertrekken we maandag 15 juli. Het weer is dan rustiger, windkracht 4-5, voor ons meest wind in de rug. We gaan van Femø naar Klintholm, een tocht van 45 mijl ofwel 85 kilometer. We vertrekken om kwart over acht, nadat we vers brood hebben gehaald bij de bakker. First things first. We zeilen onder twee hoge bruggen door — ze zijn 26 meter hoog, best eng om door te varen. Onze boot is 21 meter hoog, maar als je aan komt varen kun je dat absoluut niet inschatten.

IMG_1532

We konden onder de brug door

Het grootste stuk is voor de wind, met grootzeil en genua. De windsnelheid wisselt nogal, tussen windkracht 3 en 5. Het laatste stukje windkracht 6, lastig om aan te leggen. Volgens de Vaarwijzer wordt je bij binnenkomst in de haven opgewacht door de havenmeester, die dan een plaats wijst.  Dat was misschien vroeger zo, nu zoekt iedereen zelf een plek. We komen naast een Nederlandse OVNI, net zo groot als wij, ook aluminium maar net een beetje anders.  Ook bij het betalen van het liggeld is geen havenmeester meer nodig: er staat een automaat, die ook de toilet en wificodes geeft.

Klintholm is een vrij grote haven, met veel grotere jachten. Vanaf Klintholm kun je naar Duitsland, Kopenhagen of Zweden. Allemaal grotere tochten over open water met golven van al snel 1 of 2 meter.

Klintholm is de haven bij Mons Klint, de krijtrotsen van Denemarken. Dinsdag een combinatie van IntelliMagic bellen en naar de Krijtrotsen van Mons Klint met onze vouwfietsjes. Het is maar 6 kilometer fietsen, maar wel met een paar gemene klimmetjes.

IMG_1548

Mons Klint

Als we het pad lopen langs de kliffen merken we pas hoe hoog het is: tijdens het rondje gaan we een trap van 470 treden af en daarna weer 470 treden omhoog. Dat zijn veel zweetdruppeltjes, maar het geeft wel een gevoel van de hoogte.

DSC_4026

Mons Klint

De trappen beginnen in het bos boven aan de klif, en lopen door tot het kiezelstrand. Op de tweede foto uit deze post kun je linksonder de trap nog net zien. Heel klein en ver weg.

DSC_4041

Mons Klint

Vanaf de klif heb je regelmatig mooie vergezichten op de krijtrotsen en het heldere water. Eén van de attracties bij de krijtrotsen is het voorkomen van de slechtvalk. Die hebben we helaas niet gezien. Wel de zwaluwtjes die hun nesten maken op de krijtrotsen.

DSC_4079

Mons Klint

Als we ‘s avonds in de haven liggen komt er nog een boot naast ons. Het waait nog steeds flink, en er is enige onrust bij de boten hoe morgen van lager wal weg te komen. De volgende ochtend is er minder wind, maar toch is het een zenuwachtig geheel. Als iedereen weg is, en wij weer op zee, ziet Elly dat één van onze scepters nogal is verbogen. Dat is hoogwaarschijnlijk van onze Noorse buurman die een beetje veel gas gaf. Zijn vrouw ving dat op met een stootwil, blijkbaar tegen onze scepter. Jammer!

Meeuwen overwinteren in Torremolinos

Eén van de meeuwen die ik bij Borkum op de foto had gezet bleek geringd.  Het leek me leuk om dat te melden.  Met even Googlen kwam ik op een ring-site http://www.cr-birding.org waar je kunt zoeken naar wie geringd heeft.

DSC_2243

Kleine Mantelmeeuw HC97

Ik dacht dat het een Nederlander was, see maar toen ik hem zondagmiddag mailde kreeg ik al snel antwoord dat het om een vogel van Dr Sonke Martens uit Duitsland was.

Uit Duitsland kreeg ik een computer uitdraaitje met de levensloop van de meeuw. Geringd in 2010 op Helgoland, gespot in december 2011 in Torremolinos, en nu dus weer terug in Duitsland.  Verbazingwekkend dat zo’n vogel gespot wordt eigenlijk.  Wel leuk om te zien dat meeuwen de warmte opzoeken, dat wist ik niet.

In de reactie uit Duitsland stond ook dat de vogel inmiddels is gespot in de broedkolonie op Helgoland waar hij was geboren.

Treinen en het Noord-Oostzee kanaal

Het Noord-Oostzee kanaal (Kieler kanaal) is bijna 100 km lang en best wel saai om door te varen. De bruggen en de techniek rondom het kanaal zijn dan voor een techneut zoals ik nog het leukste.

In deze post de twee mooiste spoorbruggen van het kanaal. Veel informatie over deze bruggen is te vinden op de site “The Bridgehunter’s Chronicles”.

De Hochdonn brug is deel van de verbinding tussen Sylt en Hamburg.  De brug is gebouwd door Friedrich Voss, pills die ook de brug bij Rendsburg heeft gemaakt.

DSC_2638

Hochdonn brug

De brug bij Rendsburg is de mooiste, doctor alleen al vanwege de opritten aan beide zijden. Aan de zijde van de stad Rendsburg is een lus gemaakt om de benodigde 42 meter te halen vanaf het station in het plaatsje. Van dit station eerst een foto van het seinhuis dat stamt uit de tijd van de brug. Nu is het een museum.

DSC_2700

Oud seinhuis Rendsburg

Vanaf het station hebben we Jason uitgezwaaid, cialis zijn trein zie je hier vertrekken. De trein heeft dan de lus gemaakt, en is bijna op de overspanning van het kanaal. Deze foto is vanaf het station genomen.

DSC_2710

Spoorbrug Rendsburg

De overspanning over het kanaal is goed te zien op deze foto. Een Hectorrail vrachttrein met dubbele locs passeert de brug.

DSC_2747

Spoorbrug Rendsburg

Onderstaande foto toont de afrit aan de andere kant, met daarop een personentrein.  In augustus wordt het 100 jarig bestaan van de brug gevierd.  Nu werd er druk gewerkt en geschilderd om alles weer mooi te maken.  Daarbij hoort ook een mooie folder.  De totale lengte van de spoorbrug is 7,5 kilometer.  Er zit 19,000 ton staal in, ongeveer drie keer zoveel als in de Eiffeltoren.

DSC_2729

Spoorbrug Rendsburg

Vlakbij de sluizen van Kiel is een werkplaats waar naar het zich laat aanzien locomotieven worden geschilderd. Met alle private spoorvervoerders geeft dat een kleurrijk beeld.  Net zoals bij de vogels hebben al deze locs hun eigen namen en types natuurlijk.  In tegenstelling tot vogeltjes staan de namen bij locs er gewoon op, en met Google kom je dan een heel eind.

De blauwe loc is een Gravita 15L BB van Voith. Mooie site van Voith, het is duidelijk dat Duitsers treintjes gek zijn.

DSC_2808

Locomotieven werkplaats Kiel

De gele loc is een Maxima. De rode en rood-grijze zijn ook Gravita rangeerlocomotieven. Die lijken veel op de klassieke V100 van mijn Märklin treintjes.

DSC_2811

Locomotieven werkplaats Kiel

Eilanden in het Smållandsvaarwater

De wind blijft uit het noordwesten staan, see heel geschikt dus om langzaam richting oosten te gaan door het Smållandsvaarwater. Na een nacht Rudkøbing zou er om 11 uur wind uit het westen opsteken, buy en dat gebeurt dan ook. De haven komt tot leven, en een stroom zeilbootjes vertrekt naar het noorden. Wij ook. Onze volgende stop is Omø, het eerste eiland. We kunnen zeilen tot ongeveer de noordpunt van Langeland, het eiland waarop Rudkøbing ligt. Dan valt de wind weg, en wordt zelfs zwak oost. We motoren het laatste uur naar een ankerplek bij Omø.

DSC_3283

Vuurtoren van Omø

Het anker moet even wennen, maar uiteindelijk ligt de boot als een huis. Dat is maar goed ook, want het waait stevig door, windkracht 6 in de loop van de avond en nacht. Zo’n eerste nacht op het anker is altijd onrustig als je de havens gewend bent.

DSC_3318

Puzzle voor anker bij Omø

Lastig is ook dat we geen goed ankeralarm hebben. Als ik me daar de volgende dag weer eens in verdiep, blijkt dat we wel een diepte alarm kunnen instellen dat hard piept. Het (GPS) ankeralarm van de plotter is zo zacht dat je dat niet hoort, zeker niet als het waait. En juist dan is het nodig.

We gebruiken de tijd achter het eiland om het bijbootje weer op te blazen, de motor daarvan weer te proberen (start direct) en natuurlijk om even naar het eiland te gaan. Het moederschip alleen laten durven we nog niet, dus Elly blijft aan boord en Gilbert gaat spelevaren.

DSC_3300

Uit de wind achter de heuvel van Omø

Na de tweede nacht is de wind wat geminderd, we gaan verder naar Femø. In het Smållandsvaarwater liggen Omø, Vejrø, Fejø en Femø min of meer op rij. We besluiten naar Femø te gaan, dat lijkt het leukste op grond van de gidsjes.

Vejrø is vrijwel onbewoond en, naar we in Femø van anderen horen, erg mooi en luxe. Maar ook erg duur in de haven: € 65 per nacht. Het is een privé eiland blijkbaar. Maar ankeren kan natuurlijk ook en kost niks.

Naar Femø dus. Als we eenmaal uit de windschaduw van Omø zijn, staat er toch nog 18-20 knopen wind in de rug. Ruim twee keer zoveel als voorspeld.
Voor ons betekent het dat we met 6-7 knopen voor de wind waren, zo zijn we snel op Femø. Het haventje is klein, maar we kunnen aanleggen aan een kadewand.

Femø blijkt een leuk eiland. Naast de haven is een groot terrein voor het jaarlijkse jazz festival, dat nu in gebruik is bij de vogeltjes. Goede mogelijkheden dus om foto’s te maken.

De volgende dag verkennen we het eiland per fiets. Het is allemaal heel klein, een boerenlandschap met af en toe walletjes en putten. Een klein vliegveldje met grasbaan, een parkje met vakantiehuisjes. Van alles wat. Het glooiende landschap met veel boerderijen. Het lijkt dat het voorjaar hier minder nat is geweest dan in Nederland, het graan en de mais staan er goed bij.

IMG_1477

Glooiend landschap op Femø