Bimini

Donderdag 29 mei (Hemelvaartsdag): Laat in de middag gaan we naar de boot. ’s Avonds maken we een boodschappenlijst voor de proviandering. We sluiten de avond af met een kaasje en drankje.

Vrijdag 30 mei: We halen eerst de bimini op die we hebben laten maken bij de zeilmaker. Een bimini is een zonnescherm dat je boven de kuip van de boot kunt spannen.  De naam is eigenlijk een merknaam van een bedrijf in Florida. Bimini is een eilandje van de Bahama’s, sovaldi sale die voor de kust van Florida ligggen.

Simpel maar doeltreffend hopen we: een doek met zeillat wat we kunnen opspannen tussen buiskap en achterboog. Het is mooi gemaakt, generic en makkelijk te zetten. We moeten wel even zoeken naar een plaats voor de zeillat van 3.20 meter. Het blijkt dat de voorhut daar net lang genoeg voor is.

Bimini

Bimini

Bij de supermarkt in Stellendam halen we een auto vol boodschappen. Het kost even moeite, search maar alles verdwijnt weer onder de banken en onder de vloer in de boot. En de doosjes onder de vloer bewijzen hun nut.

Als we de gevulde gasfles weer aansluiten lekt er wat gas uit de koppeling. Met een beetje lint is het vrijwel weg, maar niet helemaal. Waarschijnlijk heeft de fles een beetje te veel druk voor de koppeling. Dat zou zichzelf oplossen, maar 100% zeker weten we dat niet. En waar laat je een gasfles onderweg? Dus nu maar een nieuwe fles kopen en dit later oplossen.

Thuis heb ik gezocht naar een haakje om de wifi antenne binnen ook te kunnen bevestigen. Met een redelijk signaal gaat dat ook goed genoeg. Wonderlijk genoeg zit het perfecte haakje nog in een plastic zakje in een van de materialen kistjes thuis. Geen idee waar het vandaan komt, maar het past precies.

Haakje voor de wifi antenne

Haakje voor de wifi antenne

Zaterdag 1 juni: Weer een poetsdag. Mooi weer, zonnig en een rustig windje uit het noordwesten. Nu het dek schoongemaakt, vooral de was die altijd weer wit uitslaat weggehaald. Dat kost altijd veel moeite. Eigenlijk snappen we niet hoe het komt, het lijkt alsof de was uitregent op het dek. Of ik ben er toch veel slordiger mee dan ik denk, en het zijn wel druppels uit de doeken.

Wifi, Cobb en varen

Vrijdag 23 mei: na een slecht weekend, en een weekend in de VS, nu weer terug op de boot.  Ter voorbereiding op lange tochten koop ik nog een extra warme tussenlaag voor in het zeilpak.  Daarmee zouden de nachten op zee comfortabeler moeten worden.  En als je warm bent, ben je minder gevoelig voor zeeziekte.

Deze zomer willen we weer naar de Oostzee, en in Deense havens hoor je er niet bij als je geen Cobb hebt.  Dat lossen we op.  De Cobb is overigens meer een oven dan een BBQ als je de boekjes erbij doorneemt.  We gaan het ervaren.

’s Avonds eten we bij het nieuwe restaurant decKHouse.  Ze zijn net een paar dagen open, alles moet nog wennen.  Het duurt even, maar uiteindelijk hebben we wel goed gegeten.

Powerwifi antenne

Powerwifi antenne

Voor de electronica aan boord heb ik een wifi-repeater gekocht (www.powerwifi.nl).  Dat werkt heel goed, we hebben nu voor de telefoons en iPad ook goede ontvangst in de kajuit.  Met de antenne buiten is het signaal het beste, maar ook met de antenne binnen werkt het al goed.   Goede koop lijkt het, al kan de antenne de bandbreedte van het havenwifi om 5 uur ‘s middags niet verbeteren.

Zaterdag 24 mei:  Elk jaar valt me op dat er onder de vloerplaten in de boot een hoop ruimte is in de bilge.  In principe kan daar water inkomen, maar dat hebben we maar zeer zelden.   Dus is het een goede plek om dingen op te bergen.  Ik meet nog het een ander na om nog wat extra plastic doosjes te kopen.  Het is bergruimte, maar je moet het lot niet tarten door er een kartonnen doos in te zetten natuurlijk.

’s Middags varen we ons eerste rondje Haringvliet.  Halve wind 15-20 knopen, net op de rand waar reven van het grootzeil al te overwegen valt.  Dat doen we niet, we laten de boot gewoon af en toe uit het roer lopen.

’s Avonds testen we het toplicht, en dat blijkt het niet te doen.  Gek, we hadden speciaal een lopolight LED licht gekocht met het idee dat we niet de masttop in zouden moeten om lampjes te vervangen.  In eerste instantie verdenk ik de bekabeling, maar dat ziet er (onder aan de mast in elk geval) goed uit.  Ook alle schakelaars werken goed.  Google vertelt me dat er meer mensen zijn met problemen met de oudere lopolights, maar dat de service van leverancier lopolight goed is.  Dat blijkt, na contact geven ze aan dat de lamp onder garantie vervangen zal worden als hij defect is.  Het probleem is dat  je eerst de mast in moet om dat zeker te weten.    Wordt vervolgd.

Zondag 25 mei: Mooi weer om te drijven, maar het wordt verder poetsen.   Elly stort zich op de kuip, en Gilbert werkt aan het anti-slip dek.  Met schoonmaakmiddelen en andere chemicalien wordt het allemaal weer mooi wit.  De mast inklimmen voor het toplicht durven we niet aan, die klus gaan we uitbesteden.

Village Creek Drying Beds, Arlington

De resultaten van een dagje vogelen.

De onderstaande foto’s zijn genomen bij Village Creek Drying Beds, viagra Arlington.

zwartbuikfluiteend

zwartbuikfluiteend


Een paartje zwartbuikfluiteenden op het noordelijke randje van hun verspreidingsgebied. We hebben deze eenden eerder gezien in Panama.

witvleugeltreurduif

witvleugeltreurduif


Ik dacht eerst een treurduif te zien, hospital maar het is een witvleugeltreurduif. Wel familie, there maar deze heeft een witte vleugelrand en een blauw oog

grote geelpootruiter

grote geelpootruiter


De grote geelpootruiter probeert over het wier te lopen, met de tenen zo ver mogelijk van elkaar. Soms lukt het even, en dan zakt hij toch weer weg.

grote franjepoot

grote franjepoot


De rosse franjepoot kan heel snel draaien in het water. Ze spint om haar as, vele rondjes, best snel. Je zou denken dat het niet te combineren valt met de jacht, maar bljkbaar werkt het.

dickcissel

dickcissel


Een dickcissel in zijn favoriete pose. Op de rug is gezien is het bruin vogeltje met een grijze kop, heel anders dan de gele buik.

epauletspreeuw

epauletspreeuw


Een epauletspreeuw laat even horen wie de baas is. De nekveren staan uit, en ook de rode veren komen naar boven.

zwartkinkolibrie

zwartkinkolibrie


Kolibries lijken allemaal op elkaar, en op de foto zijn ze nooit zo bont als op het plaatje. Ik denk dat dit een zwartkinkolibri is (klinkt goed nietwaar?), een soort die anderen hier ook hebben gezien. Waar in Nederland waarneming handig is daarvoor, is het eBird populair.

phoebe

phoebe


Een phoebe, een van de soorten vliegenvangers. Deze soort heb ik eerder ook in Florida gezien en gefotografeerd, maar deze liet zich van dichtbij vastleggen.

grote franjepoot

grote franjepoot


Rosse Franjepoot, een mannetje, op zoek naar insecten in de modder,

amerikaanse steltkluut

amerikaanse steltkluut


Amerikaanse Steltkluut.

dickcissel

dickcissel


Een dickcissel op de uitkijk. Di

dickcissel

dickcissel


De dickcissel is een van de luidruchtigste en talkrijkste vogels in het gebiedje hier. Ze broeden het stuikgewas, maar laten zich graag vanaf een wat hoger punt horen.

grote franjepoot

grote franjepoot


Wadende rosse franjepoot spiedend naar een hapje. Deze vogels zijn waarschijnlijk nog op doortrek naar wat noordelijker broedgebieden.

grote franjepoot

grote franjepoot


Rosse Franjepoot, een mooie vogel die hier in grote aantallen voorkomt. Dit is een vrouwtje in broedkleed. Bij deze soort is het vrouwtje kleurrijker.

grote franjepoot

grote franjepoot


Een grote franjepoot vanuit een laag standpunt, zoals dat heet bij vogelaars. Liggend in het gras.. Het geeft inderdaad wel een heel ander effect dan bij de gebruikelijke foto’s van boven af.

blauwe bisschop

blauwe bisschop


Een blauwe bisschop, bijzonder naam voor een blauwe gors. Niet helemaal scherp, maar beter heb ik hem niet.

indigogors

indigogors


De indigogors is een van de hele kleurrijke vogels die hier voorkomen. Deze leit zich flink horen in een boomtop. Helaas nogal ver van de fotograaf.

sprinkhaangors

sprinkhaangors


Een van de vele kleine bruine vogeltjes. Volgens mij is dit een sprinkhaangors, dat lijkt te kloppen met de tekening en kleuren op de vleugels. Het geluid is me niet opgevallen, maar dat had vast geholpen.

amerikaanse torenvalk

amerikaanse torenvalk


De amerikaanse torenvalk jaagt net als de Nederlandse op kleine dieren in het gras. Dit exemplaar vond het niet leuk dat ik langs liep.

koningstiran

koningstiran


De koningstiran (Eastern kingbird) op uitkijk naar langsvliegende insecten. Zoals alle vliegenvangers doet hij dat vanaf een vast (uitkijk)punt.

arkansaskoningstiran

arkansaskoningstiran


In Texas, en ook in dit gebied, komen zowel de Arkansaskoningstiran (Western kingbird) als de Koningstiran (Eastern kingbird) voor. Dit is de Arkansaskoningstiran, een mooie vogel. Beide soorten vangen insecten in de vlucht, meestal vanaf een uitkijk bij een poeltje.

amerikaanse klifzwaluw

amerikaanse klifzwaluw


Een Amerikaanse Klifzwaluw die even uitrust, Dat maakt hem een stuk makkelijker te fotograferen!

blauwvleugeltaling

blauwvleugeltaling


Een blauwvleugeltaling in rust. In deze omgeving is het geen zeldzame soort, maar ze zijn wel behoorlijk schuw…

amerikaanse klifzwaluw

amerikaanse klifzwaluw


Zwaluwen fotograferen is makkelijk en lastig. Makkelijk omdat ze niet schuw zijn, ze vliegen vlak langs je. Maar moeilijk omdat het vrijwel onmogelijk is om ze scherp te krijgen. Deze foto van een Amerikaanse Klifzwaluw is een van de beste tot nu toe.

Vogelen bij Fort Worth, Texas

De resultaten van een dagje vogelen.

De onderstaande foto’s zijn genomen bij Denton, sovaldi in het weide gebied boven Fort Worth.

zwaluwstaartkoningstiran

zwaluwstaartkoningstiran


Een vrolijke zwaluwstaartkoningstiran, treatment een vliegenvanger met een hele lange staart.

zwaluwstaartkoningstiran

zwaluwstaartkoningstiran


Op deze foto komen de staartveren van de Zwaluwstaartkoningstiran mooi tot hun recht.

roodoorgors

roodoorgors


Een roodoorgors, een van de vele soorten gorzen. De Nederlandse naam is in elk geval wel toepasselijk.

geelkoptroepiaal

geelkoptroepiaal


Geelkoptroepialen in het boerenlandschap ten noorden van Fort Worth. Het mannetje (links) is geler dan het vrouwtje (rechts).

De onderstaande foto’s zijn genomen bij Fort Worth Nature Center and Refuge.

bruinkopkoevogel

bruinkopkoevogel


De bruinkopkoevogel had ik eerder gezien in een woonwijk, waar hij als schadelijk voor ‘inheemsere’ vogels wordt gezien. Maar als er bisons zijn, zoals hier een natuurparkje, volgen ze die wel!

ovenvogel

ovenvogel


Een snel en niet zo scherp plaatje van een lijster-achtige vogel die even neerstreek op een pak boven het pad. Op zo’n moment helpt een statief niet, met een losse camera kun je dan sneller reageren.

blauwgrijze muggenvanger

blauwgrijze muggenvanger


Een Blauwgrijze Muggenvanger (“gnatcatcher”), een kleine vogel die zich flink laat horen. In het reserve zaten er heel veel.

grote franjepoot

grote franjepoot


Foeragende rosse franjepoten op de slikken van een meer. Texas heeft veel meren voor onder andere de watervoorziening, maar vaak zijn de oevers heel stijl.

blauwvleugeltaling

blauwvleugeltaling


Een blauwvleugeltaling, een eendensoort die hier regelmatig te zien is. Hij lijkt veel op de zomertaling die we in Nederland kennen.

purpergors

purpergors


De purpergors heet in het Engels ‘painted bunting’ en dat lijkt me een betere naam. Fel rood, blauw en groen in een vogel is best bijzonder. Eigenlijk meer een vogel van de tropen.

Voorbereidingen voor een nieuw vaarseizoen

Er gaan altijd heel wat dagen heen met de voorbereiding van een nieuwe vaarseizoen. In deze post onze activiteiten van begin april tot begin mei. Gevaren hebben we nog niet, remedy maar wel gepoetst en getest.

Vrijdag 11 april 2014: Onze eerste dag op de boot na een warme winter. Het is mooi weer. Langzaam gaan we de boot weer vullen met spullen. Eerst met water. Helemaal soepel loopt het niet, viagra de boiler blijkt nog in een winterstand te staan waardoor hij zijn water gelijk weer loost. Gelukkig kan de importeur Rossinante ons telefonisch helpen hiermee: een klepje direct onder ketel omzetten. ’s Avonds gegeten in de Zeemeeuw, een leuk visrestaurant in de buitenhaven van Stellendam. Lekker eten altijd, maar niet alle dagen open.

Zaterdag 12 april: Elly ruimt de boot in, en sorteert de boodschappen. Ik ga met was aan de gang rond de kajuitingang, zodat alles schoon is als de buiskap erop gaat. We hebben de ruiten in de buiskap laten vervangen, dat scheelt een hoop met het zicht. Na 5 jaar zaten er erg veel krassen in het plastic.

Zondag 13 april: Verder met poetsen (Gilbert) en bedden opmaken (Elly). ’s Avonds halen we frites met Maxime, die was langsgekomen vanuit Middelburg met haar eigen auto.

Dinsdag 29 april: Het blijft mooi weer, maar we verdelen onze aandacht over huis en boot. En dan hebben we ook nog vogelexcursies voor de Rotta vogelcursus. Daar heb ik ook al eens blog entries over gemaakt. ’s Avonds aangekomen op de boot.

Woensdag 30 april: Jason komt om te helpen met de zeilen, het grootzeil vooral. Na een aantal jaren krijgen we er steeds meer ervaring mee, maar het blijft een hele klus. Het helpt dat we in de 2012 goede instructies (vergeet dit niet, dat lijntje moet zo etc) in het logboek hebben geschreven. En dan nog lopen vaak niet alle lijnen goed. Deze keer treffen we het met de wind, we kunnen het zeil helemaal strak hijsen in de box, en alle riflijnen controleren. Na 5 uur werk kan Jason weer terug, verder met tentamens leren.

Zaterdag 3 mei: Vandaag is de BBQ voor de seizoensopening, in het nieuwe restaurant in plaats van in de schuur. We eten lekkere schol, en praten met een enthousiaste ervaren Zweden-zeilster. Leuk om die verhalen weer uit te wisselen. Het is mooi weer, maar wel koud.

Zondag 4 mei: Voorzichtig beginnen we te denken aan varen. We controleren alle ‘systemen’, elk voorjaar weer spannend. Plotter en motor doen het, stuurautomaat en plotter ook, maar de boegschroef niet. Balen. Weer contact opgenomen met de importeur Rossinante, en ook op zondagmiddag staat de technische dienst gereed. We lopen alles in de boot na (relais, accus, schakelaars), maar dat is allemaal ok, het ziet er nog als nieuw uit na 5 jaar. Soms is flink overdimensioneren wel fijn. Na nog een keer bellen is dan het advies om de relais op de motor zelf te controleren. Daarvoor moeten we onderin de zeilbak zijn. Dat is even werk, parasail zeil eruit, bootje uit, vloer eruit. De motor ziet er goed uit, de contacten ook, en wonderlijk genoeg werkt alles weer. Een Jomanda momentje noemt de technische dienst dat. Fijn dat het werk, maar ergens is het beter als je defect vindt. Wel voor het eerst dat we zo’n soort probleem hebben.

Nelie en Onno komen nog even buurten, leuk om weer bij te praten.

Ik probeer ook nog de kit bij de bouten voor de kabeldoorvoer van de mast te vernieuwen, maar daarvoor moet het plafond van het toiletje er ook uit. En dan ook het raam. Dat lijkt me meer een klus voor iemand die dat vaker heeft gedaan. We moeten het wel laten doen, want als het flink regent lekt het altijd door.