Gotland

Visby is een mooie stad.  Het is een oude, clinic ommuurde, tadalafil Hanze stad.   De stadsmuren staan er nog grotendeels. Vrijwel alle panden zijn mooi opgeknapt.  Het is een Unesco World Heritage stad, en ze maakt de reputatie waar.

Centrum Visby

Centrum Visby

Ooit waren er in Visby veel kerken.  Een van die kerken is helemaal opgeknapt.  Mooie, moderne glas-in-lood ramen, maar ook een muur vol met oude grafstenen.  Gek eigenlijk dat die stenen geen emotionele waarde meer hebben, ze zijn flink afgesleten en dat wordt niet beter met alle bezoekers.

Vernield in 1525

Vernield in 1525

Maar van de meeste kerken staat alleen het karkas.  Alle kerken zijn in 1525 door de Lübeckers vernield, en sindsdien nooit meer opgebouwd.  Wonderlijk, ook wonderlijk dat men de ruïnes wel in stand houdt.  ’s Avonds lekker gegeten op het marktpleintje, en met een paar tassen boodschappen terug naar de boot.  We kunnen er qua proviand weer een week tegen.

Visby is leuk om een keer te zien, maar na twee dagen is de herrie toch wel irritant.  Vrijdag varen we verder naar Lickershamn, een klein haventje met een positief advies van onze vertrouwde vaarwijzer.  Er is geen wind, dus we varen op de motor langs de kust, zo’n 25 kilometer.  Dichtbij Visby zijn er nog de nodige vakantieparken, maar als we verder komen word het leger.

Lickershamn is inderdaad een klein leuk haventje, niet meer dan een strekdam met hekboeien.  Het waait weinig, er is ruimte. We leggen soepeltjes aan met de onze nieuwe haak.  Erg makkelijk, de boeien zijn niet zo groot, en met de haak kun je de lage boei dan toch pakken.  We liggen rustig,met zicht op een klein strandje.  Het kantoortje van de havenmeester is eigenlijk vooral een viswinkeltje. Ik kom terug op de boot met een stukje gerookte makreel.  Even een lekker hapje.

Lickershamn

Lickershamn

’s Middags doen we nog wat klusjes. Elly hijst me nog een keer de mast in om de maststep weer dicht te klappen.  Die had ik deels open laten staan bij de vorige expeditie.  Het gaat heel soepel, in de mast klimmen is eigenlijk niet zo bijzonder.  Ging goed en soepel.

De parasailor ook uit de zak gehaald.  Ik zie de strop waar ik ruzie mee had, maar verder ziet het er allemaal goed uit.  We laten hem even droger en bergen hem weer op voor later gebruik. Als de voorspellingen kloppen wellicht later de volgende week weer.

Aan boord lekker gegeten: zalm en garnalen met salade, wijntje erbij. Heel geschikt voor een mooie vakantiedag.

Zaterdag 19 juli verkent Gilbert de omgeving een beetje.  Aan de zuidkant van de haven is een “bekende” rots, de Jongfrau.   Ik vraag me wel af hoe de jonkvrouwen er vroeger uitzagen als men een jonkvrouw zag in de rots.  Ik vrees het ergste.

Jongfrau

Jongfrau

 

Maar het pad is wel leuk.  En zoals meestal zodra je een kwartier van de haven/parkeerplaats bent, zie je niemand meer.  Het pad volgt de kust, en regelmatig zijn er zijpaadjes naar uitzichtpunten.  Dat zijn kleine weilandjes die nog niet in zee zijn gestort.  Wel heel leuk: je hebt helemaal je eigen wereld, bos, zee, rotsen. Af en toe een zeilbootje op zee.  Heel af en toe hoor je wandelaars op het hoofdpad. Maar je ziet niemand.

Noorden baai Lickershamn

Noorden baai Lickershamn

Aan de noordkant van de baai is ook een pad, ontdek ik als ik met de fiets de baai volg.  Er staat een bord “kustwandelpad” bij een pad wat vrijwel recht omhoog loopt.  Dat moet ik natuurlijk ook zien.  Dit pad is nog veel stiller.  Ook hier een mooi zicht over de baai.  Ik volg het kustwandelpad ruim een half uur.  Het loopt door het bos, min of meer langs het water, maar zonder de uitzichtpunten van de zuidkant.  Wel heb je hier een indruk van de grootte van Zweden.  Veel minder mensen per km2 dan in Nederland.

Elly heeft een huisdag, doet een handwasje en maakt zalmsalade voor de komende dagen.  Verder doe ik nog wat klusjes voor het werk.

Zondag 20 juli begint donker en met veel wind.  Het lijkt even ander weer te worden.  Gelukkig komt de zon al snel door en wordt het weer gewoon warm.  We gaan samen naar één van de uitzichtpunten aan de zuidkant van de haven.

Ons campement

Ons campement

 

Een dagje niks doen. Elly leest haar boek bijna uit. We vermaken ons met het fotograferen van de bloemen, insekten en dieren.   In het bos hoor je veel vogels, vooral koolmeesjes en tjiftjafs.  Maar veelal te ver weg voor de foto.  Aan het einde van de middag komt een eekhoorntje even kijken.  Dat is ook wel leuk!

Eekhoorn

Eekhoorn

Stuurautomaat

Woensdag 16 juli verder naar Visby op Gotland.  Gotland gaat onze eindbestemming worden.  Het is een flinke tocht, ampoule we vertrekken om 9 uur.  Ons vertrek is al net zo knullig als de aankomst: we haken de ketting van een hekboei achter het zwaard.  Beetje vooruit, opdraaien, en we kunnen weg.  Er rust geen zegen op onze manouvres in deze haven.  Later horen we dat dit vaker voorkomt, de truc is dan een extra lijntje naar een andere boei om afdrijven te voorkomen.  Althans dat zien we onze buurman doen.

De wind is nog steeds zuidwest, pal achter voor de tocht naar Visby.  We beginnen met alleen de genua, maar er is niet genoeg wind om vaart te maken.  Daarna zetten we de kotterfok ook bij. De stuurautomaat moet dan wel werken om plat voor de wind te varen. De boot schommelt, maar het werkt goed; we lopen dik 6 knopen voor de wind.

Mooi weer om een achterstallig klusje aan te pakken: de stootwillen schoonmaken en van nieuwe hoezen voorzien.  Dat stond al sinds Kiel op het programma.  In eerste instantie gaat dat helemaal goed, tot één van de stootwillen tegen het stuurwiel aanrolt.  Als de stuurautomaat dan probeert bij te sturen kan dat niet, de stootwil blokkeert de beweging.  We horen een alarm en de stuurautomaat heeft de geest gegeven.

Wat nu?  Eerst maar met de hand sturen.  Maar dan blijkt dat plat voor de wind varen op vrij hoge golven toch erg lastig is.  Dat wil ik liever niet de komende 6 uur moeten doen.  We zijn nog dicht bij de kant, terug?  Nee, in Byxelkrok is niemand die iets kan maken, en in Visby is “alles”.  Wat zou er aan de hand zijn?  Een defecte zekering ligt het meest voor de hand.   Nu we nog GSM bereik hebben, eerst maar even bellen met de importeur voor advies.  Fred kan meestal wel ruiken wat het probleem is.

15A Zekering

15A Zekering

De foutmelding zegt dat de ‘rudder feedback’ ontbreekt, maar dat is niet terecht, we kunnen goed met de hand sturen, en de roerhoek wordt aangegeven.  Dus moet het probleem in de motor zitten. Fred vertelt dat er een zekering in de stuurautomaat zit, die zou kapot kunnen zijn. Ik haal de handleiding erbij, en de (30A) zekering zit zo op de pak.  “Helaas” is die niet kapot.  Op de schema’s van de boot staat geen zekering tussen motor en automaat.  Dan kan alleen de motor maar kapot zijn.  Nog maar eens bellen met Fred.  Hij raadt aan om goed te zoeken naar een zekering, en anders een nieuwe stuurautomaat motor te bestellen.   Gelukkig is er wel een zekering, direct naast de motor in de kabelboom. En in ons (nog nieuwe) doosje zekeringen zit de goede sterkte van 15A.

Met de nieuwe zekering doet de stuurautomaat het weer als voorheen.  Nu alle panelen weer terugzetten, en verder met de stootwillen.  De hele klus was in een uur gepiept.  Weer een nieuwe reparatie ervaring. We leren de boot dit jaar wel goed kennen!

Rotsen van Gotland

Rotsen van Gotland

De wind is wat minder, we zetten nu het grootzeil en de genua met spinnakerboom.  Goed voor 5 knopen.  Dichterbij Visby neemt de wind af, maar hij draait ook wat.  Dat is gunstig voor de snelheid van de boot.  Steeds als ik denk ‘nu moet de motor aan’ loopt de boot toch weer 5 knopen.  Het lukt me ook steeds beter om met een beetje wind de zeilen toch goed te trimmen, dat helpt.

Jachthaven Visby

Jachthaven Visby

In het zicht van de haven valt de wind weg, we motoren de laatste paar kilometer naar de haven.  In Visby worden we opgewacht door de havenmeester, die ons een plaats aan de kade toewijst.  Het eerste wat opvalt in de haven is het lawaai van alle geluidinstallaties aan de wal en op boten. Iedereen draait zijn eigen muziek, zo hard mogelijk  Ook opvallend is het grote aantal Zweedse schonen, jonge dames met lang blond haar die de parties aflopen.

Partytime

Partytime

Later horen we dat het een feestweek is, waar voor mensen vanuit Stockholm parties worden gegeven.  Ze huren een boot, huren mooie kleding, en doen week alsof ze rijk zijn. In elk geval is het opvallend.  Meestal komen we tussen andere bejaarden terecht, of op plaatsen met jonge gezinnen.  Maar zelden plaatsen met paraderende jongelui.

Byxelkrok (Öland)

Maandag willen we verder naar Byxelkrok, see de meest noordelijk haven op Öland.  Bijna dan, ed aan de noordkant is ook een baai waar je in kunt.  Ook daar is een kleine haven.  Maar op advies van de vaarwijzer kiezen we voor Byxelkrok.  Het weer is nog niet helemaal goed, zon en wolken.    We hebben de wind in de rug.

Even droog

Even droog

Als we om 10 uur vertrekken krijgen we eerst een buitje over ons heen, maar daarna klaart het op.   We beginnen met niet al te veel wind, maar na een uur staat er 15 knopen, na 2 uur 20 knopen.  Toch maar een rif gezet. De boot loopt met 20 knopen te makkelijk uit het roer.  En veel snelheid scheelt het dan ook niet.  De stuurautomaar reageert een beetje zenuwachtig vinden we, met een langzamere reactie (3 ipv 4) wordt het rustiger en aangenamer.   Tegen 3 uur zijn we bij de haven.  Het aanleggen wil niet zo, Byxelkrok is een kleine haven en onze boot is met 15 knopen wind niet echt manoevreerbaar.  Gezakt voor het vaarbewijs zeg maar. Uiteindelijk liggen we keurig Zweeds vast: aan een hekboei met de punt naar de kade.  Onze nieuwe haak bewijst zijn diensten; je kunt de boei zo makkelijk vangen.  Van die haak gaan we nog veel gemak hebben.

Hekboei aan de haak

Hekboei aan de haak

Byxelkrok is een gezellig haventje.  Klein, bomvol, winkeltjes en een paar eettentjes.  Rommelig en druk.   We gaan niet meer op verkenning uit, want het regent alweer  snel.  Pas laat in de avond klaart het op, maar wij blijven lekker binnen.

Dinsdag gaan we met de fiets de noordkant van Öland verkennen.  We ervaren dat een fietspad in Zweden in Nederland meer een mountainbike pad genoemd zou worden.

Fietspad door het bos

Fietspad door het bos

 

Als ik mijn fietsje naar het strand sjouw, blijkt mijn iPhone eraf gevallen te zijn. Paniek natuurlijk.   Maar zodra ik de spiedende blik opzet komt er een mevrouw naar ons toe ‘Bent u iets kwijt?’ Wanneer we zeggen een telefoon kwijt te zijn, tovert ze de iPhone inclusief beschermhoes uit haar tas. Zij had ‘m iets terug op het pad gevonden en vermoedde al dat ‘ie van die man met die grote cameralens zou zijn. Dat loopt goed af! Wanneer het gezin ons later in de auto passeert toeteren ze nog even en wij zwaaien ze opgelucht na.

Noordoosten Öland

Noordoosten Öland

We fietsen verder door het bos over het fiets/mountainbike pad naar Trollskogen, een natuurreservaat/bos aan de noordoostpunt van het eiland. We nemen eerst een ijsje om aan te sterken, en lopen dan het park rond.  We doen met de nodige (vogel)stops bijna 3 uur over een rondje van 4.5 kilometer.  De attracties van de route zijn een gestrande boot en een oude eik.  Ach ja, als er niks te zien is moet je er ook wat van maken.

Gestrande schoener

Gestrande schoener

Aan het einde van het rondje spotten we boomkruipers, een boomklever, een specht …. vogeltjes dus.

Specht

Specht

Terug naar de boot maken we het rondje langs de haven van Nabbelund in de baai aan de noordzijde van Öland.  Een kade met een aantal hekboeien, meer is het niet. Maar zeker wel bruikbaar als haven.

Haven Nabbelund

Haven Nabbelund

 

Verder terug langs de westkust, pal tegen de wind in.  Even werken dus.  Terug op de haven eten we pizza in één van de restaurantjes.  En we kijken nog even naar het echte havenleven aan de andere kant van de kade muur.  Daar zitten veel mensen met BBQ en/of flesje wijn van de avond te genieten.  Het valt ons op dat de wijn wel duur mag zijn, maar dat elk samenzijn van tenminste twee Zweden samengaat met tenminste één fles wijn.

Havenleven in Zweden

Havenleven in Zweden

Boodschappen doen in een ander land is ook altijd even wennen.  Karnemelk kennen ze in Zweden niet, maar met Google vinden we dat filmjölk aardig in de buurt komt.  Elly probeert het, en het klopt.  De smaak is vrijwel hetzelfde, alleen is het wat dikker.  Afhankelijk van het merk bijna drinkyoghurt.

Öland met de auto

Vrijdag is het tijd om verder te gaan naar Borgholm op Öland, ambulance een tocht van 18 mijl naar het noorden.  De wind is nog steeds noordoost, viagra maar een betere wind komt pas maandag.   Dan maar een beetje motoren en laveren.

Onder helling - halen we de boei?

Onder helling – halen we de boei?

 

Uiteindelijk motoren we 1 ½ uur en zeilen we 2 ½ uur, nog niet eens zo gek.  Onze boot loopt niet heel hoog aan de wind, maar 50 graden ten opzichte van de ware wind lukt nog wel.  Hoger kan wel als de zee rustig is, maar hard gaat het dan niet meer.

Bij aankomst in Borgholm is de haven weer al aardig vol. We vinden een plekje aan een kade bij de haveningang.  Dat blijkt een verenigingshaven te zijn wat verder van het centrum, maar daardoor ook verder van de hele harde disco.  Uiteindelijk niet zo gek dus.

Haven Borgholm

Haven Borgholm

De vaarwijzer voor de Oostzee omschrijft Borgholm als een mondaine stad.  Dat herkennen we niet zo.  Er is een grote haven met een groot hotel en een grote feesttent met veel luide muziek.  Maar het stadje is klein, een open centrum met een centrale winkel/restaurant straat.  Meer een gezellig toeristisch plaatsje dan een mondaine stad in onze beleving.

De winkelstraat van Borgholm

De winkelstraat van Borgholm

Voor het weekend wordt minder goed weer voorspeld.  We besluiten voor twee dagen een auto te huren om het eiland Öland te verkennen.

Huurauto op Öland

Huurauto op Öland

Ik haal de auto vrijdag avond op en parkeer op een van de parkeerplaatsen bij de boot.  Als ik de volgende ochtend naar de auto loop, zie ik net dat ik een parkeerbon krijg.  Nog even uitleg gevraagd, want ik zag geen parkeerverboden.  Blijkt dat bij de haveningang een parkeerverbod staat, en dat geldt voor het hele gebied.  Tja..   Jammer van de 400 kronen.  En hoe betalen we dit?  Er staat geen IBAN nummer op.  De oplossing is contant bij de verhuurder.

Öland is groot, ruim 100 kilometer van noord naar zuid.  We kiezen zaterdag voor de zuidkant, omdat die het meest bijzonder is.  De zuidelijke helft van het eiland is relatief kaal, heide achtig.  De rotsen liggen daar dicht aan de oppervlakte.  In het hele gebied zijn veel archeologische en historische objecten.   Graf(?)monumenten uit de ijzertijd, maar ook forten uit wat bij ons de vroege middeleeuwen zou heten.  In beide gevallen zie je ongeveer hetzelfde: een hoop oude stenen met een bordje erbij.  Sommige bordjes hebben ook Duitse en Engelse samenvattingen.  Het valt ons overigens op dat je eigenlijk alleen Zweden en Finnen (in de havens) ziet in dit gebied.  Weinig Nederlanders en Duitsers.

Oude vestingwal op Öland

Oude vestingwal op Öland

De zuidpunt van het eiland is een natuurgebied, arme grond met schapen en wat bosjes.  Op de uiterste punt staat uiteraard een vuurtoren. Er is ook een vogelstation; in de trektijd is het een ideale plaats om te vogelen omdat de vogels zich hier verzamelen voor een oversteek over een stuk Oostzee.  Nu zien we alleen de bekende soorten: aalscholvers, brandganzen, meeuwen, eidereenden.  En onze eerste zeehonden in de Oostzee.

Zeehonden in de Oostzee

Zeehonden in de Oostzee

Na de vuurtoren lopen we nog een korte rondwandeling in een stukje bos.  Het begint een beetje te spetteren.  Als brave toeristen beklimmen we de uitkijktoren.  We worden dan verrast door een groepje herten!  Ze lopen vlak voor de toren en laten zich goed op de foto zetten.   Later zien we ook herten in het bos zelf, maar die gaan er snel vandoor.   Een leuke bonus!

Herten

Herten

Terug bij de auto gaat het aardig doorregenen.  We maken er verder een auto-toer-dag van, à la puzzeltocht met de auto van vroeger.  Kleine weggetjes, leuke huisjes, mooie kleuren.  En af en toe even kijken bij de haventjes aan de oostkust van Öland.  Maar zoals de vaarwijzer al vermeldde stellen die niet zo veel voor.  Het zijn meer aanlandingsplekken voor vissersbootjes.  Bootjes die vaak kleiner zijn dan onze boot.  Wel zijn er overal vakantiehuisjes, met voor de deur Zweedse Volvo’s met dakkoffers.

Huis in een klein dorpje

Huis in een klein dorpje

Het blijft doorregenen en we gaan terug naar de boot. We parkeren de auto nu wat verder weg. ’s Avonds luisteren we met onderbrekigen via wifi naar Nederland-Brazilië.  Nederland wint ruim, een mooi eind van het toernooi.

Zondag regent het nog steeds hard.  Zo hard dat ook met de auto rijden niet heel aantrekkelijk lijkt.  We willen ergens onderweg lunchen, maar een geschikte plek daarvoor vinden valt niet mee. De eerste stop is bij een vakantiepark. We parkeren een eindje vanaf het restaurant. Net uit de auto begint het behoorlijk te regenen. We zijn doorweekt wanneer we binnen zijn en dan blijkt ook nog eens het gehele restaurant bijna afgehuurd te zijn voor een of andere festiviteit. Drijfnat terug in de auto gaan we op zoek naar een andere gelegenheid. We besluiten naar een moderne kunst museum te gaan (VIDA).  Daarnaast gelegen is een restaurant waar we een heerlijke lunch nuttigen en kunnen drogen. Daarna het museum in. Niet alle kunst is aan ons besteed, maar het werk van Bertil Vallien is wel mooi.  Het doet me een beetje denken aan wat Domela maakte.

Werk van Bertil Vallien

Werk van Bertil Vallien

Als we terugrijden is het droog.  We laten de auto weer achter bij de verhuurder en lopen via het centrum terug naar de boot.  Onderweg een waterkoker gekocht.  Andere Nederlanders hadden ons dat aangeraden. Het scheelt heel veel in hoe lang je met een gastank doet.  Gaan we ook proberen.  Bij het uitpakken blijkt het een 2400 Watt exemplaar te zijn.  We ervaren de dagen daarna dat dit een beetje teveel is voor sommige walstroomaansluitingen.  En ook voor de accu’s.    Een 1200 Watt exemplaar was beter geweest, als die er ook zijn.  Vast wel.

 

Kalmar

Als we na twaalven naar bed willen gaan horen we iemand ‘hello there’ roepen achter bij onze boot.  Een Zweedse zeilboot met motorpech.  We leggen hen vast aan onze boot, cialis sale proberen ze wat te kalmeren, hospital maar gaan dan toch slapen.  Even later weer ‘hello there, sovaldi hello there’.  Of we diesel hebben, want zijn probleem was dat de diesel op was.  Nee, dat hebben we niet.  Het blijft onrustig, maar de volgende ochtend is het bootje weg.  Hij heeft ’s nachts nog een tankje diesel bij een visser gekocht, en is toen weggevaren.

Woensdag 9 juli is was- en werkdag.  Elly is in de weer met wasmachines, drogers en wasknijpers.  Kalmar heeft een handig systeem voor de wasmachines: je moet vooraf slots van 1 ½ uur reserveren.   Dat geeft veel rust.  Maar dan nog is het veel werk.  Na iedere machine terug naar de wasruimte, was naar de boot brengen, ophangen, draaien, etc.

Wasdag in Kalmar

Wasdag in Kalmar

Gilbert overlegt en mailt wat met kantoor.  En gaat shoppen in de watersport winkel van Kalmar: een kaart van Gotland, en een Zweedse havengids met foto’s van de kleinere havens.  De watersportwinkel heeft veel keuze.

’s Middags komt onze late “gast” van de nacht ervoor nog op de fiets langs om ons nogmaals te bedanken en navraag te doen over mogelijke schade die hij aan onze boot toegebracht zou kunnen hebben.   En hij wil zijn mobiele nummer geven voor als we problemen hebben.  We beloven niet in de problemen te raken.

’s Avonds na de laatste droger kijken we naar Nederland-Argentinië in de sportsbar bij de haven.  Het type sportsbar waar bijna evenveel beeldschermen als stoelen zijn.  We nemen een paar drankjes.  Wel even wennen aan de prijzen voor Zweedse alcoholische drankjes, is snel  10 euro per drankje.  Helaas helpt het niet, na 0-0 verliest Nederland met strafschoppen.   Maar ze zijn veel verder gekomen dan wie dan ook gedacht had, goed gedaan dus.

Donderdagochtend is ook nog voor het opruimen van de was en het werk.  ’s Middags gaan we klussen aan de boot.  Eindelijk zetten we de nieuwe vlaggenlijnen er op, nu met de gastenvlag aan stuurboord zoals het hoort.    We hebben al die jaren met de gastenvlag aan de verkeerde kant gevaren, en als je dat dan eenmaal weet moet het anders.

Ook de boombrakelijn hebben we vervangen.  De boombrake ging steeds stroever, en we konden verder geen oorzaak vinden.  Met een nieuwe lijn loopt het allemaal weer veel soepeler, alweer een goede “reparatie” dus.  Het is wel wennen dat je nu meer druk op de lijn moet zetten; de oude lijn ging zo stroef dat die ook zonder spanning op de lijn de boombrake al remde.  Het nadeel daarvan was dat je het dek op moest om de lijn te ‘helpen’, dat hoeft nu niet meer.  Een extra slagje met de lier geven is een stuk veiliger.

In de winkel hebben we ook een haak gekocht om hekboeien mee te vangen.  Met zo’n haak hoef je geen lijn meer door het oog van een boei te trekken, de lijn zit al aan de haak.   En ook een Zweedse vinding om een lijn door een oog te trekken, maar dat gaat wel wat oefening vergen.

’s Avonds lopen we een rondje door het centrum, een leuke levendige stad.  Mooie panden in een compact centrum.  En een oud kasteel net buiten de stad,

Kalmar

Kalmar

We treffen de muziekavond van Kalmar.  De hele zomer hebben ze twee avonden in de week bekende (Zweedse) artiesten. Wanneer wij er zijn is dat Sara Varga.  Erg druk, maar ook wel leuk.

Sara Varga in Kalmar

Sara Varga in Kalmar

 

In het restaurantje moeten we een tafeltje delen met twee Zweedse dames die dat ook niet leuk vinden.  Maar we krijgen zo wel wat toelichting op Kalmar en de voorstellingen.  Elk nadeel heb z’n voordeel.