Kieler kanaal en de Duitse Bocht

Vrijdag 8 augustus vertrekken we om 6 uur ’s ochtends naar (hopen we) Rendsburg. Als alles mee zit, no rx met name de sluis bij Kiel, moet dat lukken. Het is een warme, windstille, zonnige dag, dus het wordt weer motoren. Al snel is het warm, en genieten we wederom van de zon. Wel met het idee dat het voor het laatst is voorlopig. Als we op de Noordzee komen gaan we veel wind en regen krijgen. We beginnen wel te begrijpen waarom nogal wat Nederlanders hun boot in Denemarken laten overwinteren.

Vuurtoren Keldsnor (Langeland)

Vuurtoren Keldsnor (Langeland)

Maar vandaag dus mooi weer. We zetten de kortste koers uit naar het Kieler fjord. Bij Kiel is het druk met zeilboten. Op grote afstand zien we een zeilwedstrijd.

Zeilwedstrijd

Zeilwedstrijd

We zijn om 15:00 bij de sluis van Kiel. Onze ervaring hier is dat de wachttijd nogal kan verschillen.  Als we aankomen liggen er nog weinig zeilboten. We hebben de vorige schutting net gemist. Elly roept de sluis op en ze geven vriendelijk antwoord. We moeten een uur wachten. Het lijkt een nieuw beleid; waar vorig jaar de oproepen van jachten domweg niet beantwoord werden, krijgt nu iedereen keurig antwoord.

Sluizen van Kiel

Sluizen van Kiel

De aangekondigde wachttijd klopt; even na 16:00 liggen we in de sluis. Weinig wind, het loopt soepel. Een half uur later varen we richting Rendsburg. Nog steeds weinig wind en warm. We leggen aan om 19:15, nog op tijd om een wifi code te bemachtigen voor de laatste weerberichten.

Veerboot

Veerboot

Mijn hoop was dat de wind morgen zuidwest zou zijn, zodat we naar Helgoland kunnen. Helaas is de voorspelling west geworden, niet goed om bij Cuxhaven naar buiten te gaan. Het wordt plan B: van Rendsburg naar Cuxhaven aan de mond van de Elbe. En dan met de eb ’s nachts uit Cuxhaven een stuk langs de wadden voor de Noordzee voor langere tijd onrustig wordt.

Naast het weer zijn ook de sluizen lastig. Al jaren is de staat van onderhoud slecht, en zijn er veel stremmingen. Niet alleen voor de pleziervaart trouwens. Er blijkt een site te zijn waarop je de status kunt zien, en die zegt dat bij Brunsbüttel ook onderhoud gaande is aan de kleine sluizen. Afwachten dus morgen.

http://www.wsv.de/wsa-bb/nok/Schleusenverfuegbarkeit/index.html

Zaterdag 9 augustus vertrekken we om 8:30 uit Cuxhaven naar de sluizen. Het is buiïg weer, we krijgen af en toe een flinke plens water over. Handig om dan met de afstandbediening van de stuurautomaat lekker onder de buiskap te kunnen zitten. Dat mis ik wel aan onze boot: een plek waar je binnen met voldoende overzicht kunt sturen. Een stuurhut is toch fijner dan een buiskap.

Kieler Kanaal

Kieler Kanaal

Bij Brunsbüttel is de wachttijd ook niet lang. We kunnen met de kleine sluis schutten, samen met een stuk of 8 andere plezierjachten. Gegeven de wind van dik 20 knopen is dat wel fijn. Als de sluisdeuren aan de kant van de Elbe opengaan, begint het gelijk flink te klotsen in de sluis. De drijvende pontons gaan flink te keer.

Kleine sluis Brunsbüttel

Kleine sluis Brunsbüttel

Hoewel het al hoogwater is geweest, loopt de eb-stroom nog niet. Dat zal komen omdat de Elbe nog veel verder loopt richting Hamburg. Het stukje van Brunsbüttel naar Cuxhaven is niet ver, maar we krijgen gigantisch veel water over de boot. Flinke golven, wind in eerste instantie pal tegen. Het is niet spannend of zo, maar ook niet echt comfortabel.

Bij Cuxhaven duiken we de jachthaven in, waar tot mijn verbazing nog redelijk wat plek is. Dat zal komen omdat het tot gisteren rustig weer was op de Noordzee. Als we aanleggen laat ik vallen dat we van plan zijn ‘s nachts verder te varen. Onze buren, die helpen aanleggen, raden dat sterk af. Veel te veel wind, windstoten en deining. Het goede weergat is dinsdag. Nog maar eens kijken dus.

Ik haal het laatste weer en de Gribfiles op, maar herken het niet. Toch maar even vragen waar ze hun kennis vandaan hebben, wellicht heb ik iets gemist. Onze bronnen blijken identiek, maar de interpretatie niet. Kijk je naar gemiddelde wind of naar de windvlagen? Hoe schat je de deining in bij Norderney? Volgens mij worden deining en wind alleen maar erger naarmate de week vordert, dus wij gaan gewoon. Mocht het erger worden dan voorspeld, dan duiken we een eerdere haven in. Ik kan me nu wel voorstellen dat na een paar dagen harde wind in Cuxhaven iedereen elkaar gek maakt.

Het wordt een kort nachtje van 9 tot 1 uur, maar we slapen in elk geval wel goed. Als de wekker gaat is de wind inderdaad gedraaid naar het zuiden, en tot rust gekomen. We zien al boten vertrekken. We gaan dus ook.

Cruiseschip op de Elbe

Cruiseschip op de Elbe

De Elbe af is het rustig, en ook verderop is er niet veel wind. Wel is er veel grote vaart. We zien twee cruiseschepen en veel vrachtvaart. Het stuk van de Elbe monding tot de Wadden voert langs ankerplaatsen voor de grote vaart. De boten, en de activiteiten van de loodsen breken de nacht een beetje.

De loods wordt opgepikt

De loods wordt opgepikt

Pas als we Waddenkust bereiken trekt de wind aan, uit het zuidoosten, keurig zoals voorspeld. We hebben het grootste deel op de motor gevaren, vanaf de Elbe monding met de genua bij, maar onder de kust zeilen we. Een uur voor aankomst zetten we nog een rif om de boot bestuurbaar te houden.

Als we bij Norderney aankomen zien we flinke branding op de zandbanken en stranden. Maar het Doventief, de geul waar we door moeten, is bij hoog water (en dat is het) zo’n 6 meter diep. Daar breekt een deining van 1 meter niet op. De buitenton van het Doventief is van verre zichtbaar, en ook verder is de geul goed betond. We zien geen dieptes minder dan 6 meter. Allemaal keurig zoals voorspeld.

Nog voor 12 uur ’s middags leggen we in de jachthaven aan op de kop van de steiger. Op zich een goede plek waar je makkelijk van de boot kunt, maar het nadeel is dat het een stapelplek is zoals ze dat hier noemen, er komen nog 1 of 2 boten langs als de haven vult. Dat gebeurt inderdaad, maar wij zijn allang blij dat we een goede plek hebben om de storm en regen over ons heen te laten komen.

Denemarken

Dinsdag 5 augustus is het weer rustig.  We vertrekken om 7 uur richting Denemarken, sovaldi sale   met als doel iets voorbij Klintholm.  De oversteek naar Klintholm zelf is 35 mijl (60 km).   Vorig jaar hebben we veel tijd doorgebracht in Denemarken, ampoule nu is het meer een tussenstop op weg naar huis.

Als we de haven uitvaren horen we een Nederlandse sleepbootkapitein druk zeilbootjes oproepen.  Hij is op weg naar het Baltic 2 windmolenpark.  In zijn sleep de Taklift 4 scheepbok met een windmolenvoet.

De Taklift 4 met windmolenvoet

De Taklift 4 met windmolenvoet

Na twee uur motoren komt er een mooi zeilwindje om naar de krijtrotsen van Møns Klint te varen.  We zien de rotsen al vele uren van te voren, shop maar het duurt dan toch nog lang voor we er zijn.  Het is wel een mooi zeilwindje, we lopen 6 knopen.  Helaas zakt de wind in naarmate we dichterbij de kust komen.  Als we de kaap van Mons ronden gaat de motor bij.

De krijtrotsen van Møns Klint

De krijtrotsen van Møns Klint

We kiezen als bestemming Stubbekøbing, een oude handelsstad.   Van 1200 tot 1658 was het welvarend.  In 1658 hebben de Zweden het stadje vernield, en daarna is het een stil dorpje geworden.  De basiliek is in 1882 in oude glorie hersteld, en daarmee heeft het stadje een leuk centrum.

Voor ons is het een gunstig gelegen stop met een tankstation.  Sinds we uit Nederland zijn vertrokken hebben we nog niet getankt.  Inmiddels hebben we 93 uur op de motor.   Stubbekøbing heeft een jachthaven en een vissershaven. Voor ons wordt het de vissershaven die nu in gebruik is als jacht- en vissershaven.  We leggen aan bij de dieselpomp, en de havenmeester vult de tank met 400 liter diesel.  Genoeg om op de motor mee naar huis te varen denk ik.  Daarna meldt hij dat de diesel contant moet worden afgerekend, in Deense kronen.   Gelukkig kan hij ons ook vertellen waar de geldautomaat is.

Stadhuis Stubbekøbing

Stadhuis Stubbekøbing

Samen kunnen we genoeg geld pinnen.  En het stadje is best leuk om even te bekijken.  Het is duidelijk dat het betere tijden heeft gekend, ook recentelijk.  De winkelstraat telt nogal wat lege panden.   De restaurantjes spreken ons ook niet heel erg aan.   Maar het centrum is toch wel leuk, goed voor een paar mooie kiekjes.

Als we terugkomen int de havenmeester onze kronen.  De rekening krijgen we nog apart, zodat we onze dieseladministratie compleet houden nadat we ooit in Engeland hebben getankt.

Straatje Stubbekøbing

Straatje Stubbekøbing

Met ons avondrondje Stubbekøbing hebben we het wel gezien, woensdag gaan we verder naar Omø, een eilandje 35 mijl ten westen van Stubbekøbing.    De tocht voert onder twee bruggen van 26 meter.  Ruim hoog genoeg voor ons, maar het blijft raar. Vanuit de boot kun je die hoogte gewoon niet inschatten.

Gaat dat lukken?

Gaat dat lukken?

De tocht naar Omø is rustig, we motoren tegen een zwakke wind in. Na twee uur varen maakt de stuurautomaat ineens een rare draai.  Wat is er nu weer?  De kaart biedt de verklaring: we varen over een hoogspanningsleiding die het electronische kompas verstoort.  De kaart waarschuwt daar expliciet voor!  Gelukkig geen probleem in onze electronica dus.

Ook in Omø liggen we weer in de oude vissershaven, nu 50/50 vissers en pleziervaart.   Later op de avond kopen we twee flessen wijn van onze buren.   De motor van hun huurboot heeft problemen, en ze verkopen nu hun proviand aan de buren en op de camping nabij.  De volgende ochtend wekt de verhuurder ons om 8 uur, of we los willen maken want ze moeten er uit.  De klanten staan op de kade, na een vakantie van 3 dagen in plaats van een week.

Haven Omø

Haven Omø

Het is een bewolkte dag, met donkere luchten waar af en toe een spetter uit valt.  Rond de middag fietsen we het eiland rond.  Het grootste deel is landbouwgrond, meest tarwe.  De oogst is in volle gang.   De wat lagere delen zijn reservaat/weiland.  We zien een kiekendief op afstand, veel mussen, oeverzwaluwen en bonte kraaien.  Al  met al valt het eiland ons een beetje tegen.

Omø

Omø

Het assortiment van de supermarkt valt mee, gezien  het feit dat er maar 150 mensen wonen.  Daarnaast zijn er 140 vakantiehuisjes, en de camping/jachthaven waar wij waren.   Bij een stalletje kopen we een gele courgette.

Stormwaarschuwingen

Na twee dagen is het tijd voor nieuwe ambities.  We moeten naar Klintholm, sale dat is 80 mijl, prescription moet kunnen in een lange dag.   De voorspelling voor zondag 3 augustus is regen, sick maar wel een goede wind om verder te zeilen.  Het is nog erg warm, en ‘s avonds kan er onweer komen.

De wekker staat zondag 3 augustus om 6:00, errrrggg vroeg voor het vakantie ritme.  Dat het zondag is maakt niet uit, na zoveel weken op de boot zijn alle dagen van de week hetzelfde.  Als we wakker worden is de wind tot rust gekomen, en schijnt de zon.   De windrichting is noord (niet zuidoost), onverwacht, maar we laten ons uit de box drijven.

Voorbereid op regen

Voorbereid op regen

We hadden de tent voor de kuip laten zitten, omdat de gribfiles een druilerige dag voorspelden.  Met die tent kan het niet inregenen als de wind van achter komt.  Maar het is weer een stralende dag, dus de tent gaat er af en we genieten van de zon.

Tot aan de kaap hebben we wind in de rug, niet genoeg om op te zeilen gezien ons plan om mijlen te maken vandaag.  Maar eenmaal bij de kaap draait de wind naar het oosten, en trekt aan tot windkracht 5, later 6.  Voor ons een goede wind, eerst pal in de rug.  We zetten een melkmeisje, en na een uurtje de spinnakerboom.  Daarmee lopen we 7 knopen voor de wind.  Als de wind doordraait naar zuidoost gaat het nog iets harder.

Spinnakerboom op het voorzeil

Spinnakerboom op het voorzeil

De wind trekt verder aan, en we zetten een rif in het grootzeil.  Met een rif en de spinnakerboom is de boot netjes in balans, ook bij 160 graden voor de wind.   En met de ongeveer 80 m2 zeil die we dan voeren lopen we nog steeds 7 knopen bij windkracht  6.  Voor de wind lijkt het altijd minder.

Om twaalf uur wordt onze rust verstoord door een marifoonbericht met een nieuwe stormwaarschuwing van Lingby Radio.  Voor het gebied waar we zeilen wordt windkracht 7 uit het noordwesten voorspeld.  Nu hebben we zuidoost 6, nogal een verschil dus.  Helaas zeggen ze niet waar en wanneer.  En de Southern Baltic is best nog een groot gebied.  De Deense voorspellingen van de vorige dag gaven al een kans op onweersbuien tussen Duitsland en Zweden in de buurt van onze bestemming.  Anderzijds: het is een stralende dag met nog geen wolk aan de horizon.  Wat doe je dan?

Omdat we nog 7 uur varen van Klintholm zijn, besluiten we toch het zekere voor het onzekere te nemen.  We zetten koers naar de jachthaven Trelleborg, Gislövs Läge, aan de zuidkust van Zweden.  Min of meer in de goede richting, en te bereiken in 3 uur. Dat moet lukken.   Twee uur later draait de wind, een eerste voorteken van een weersverandering.  Als we de haven naderen valt de wind helemaal weg, we leggen aan in een windstilte.  Gislövs Läge is een haven met vrij kleine boxen, gelukkig maakt een visser ons duidelijk dat we aan de visserskade kunnen liggen. Daar is plaats zat.

Vakantiehuisjes Gislövs Läge

Vakantiehuisjes Gislövs Läge

Het is warm en drukkend aan de kant.  Gilbert fietst een klein rondje. De kuststrook staat vol met campings en vakantiehuisjes.  Dichtbij het water stinkt het naar rottend wier.    Er is een natuurgebiedje ten westen van de haven, een paar paardenweitjes.  Onverkaveld land zogezegd.  Verder is er niet veel.

Gilbert zwemt even in de haven, zo warm is het.  Elly houdt het op een reguliere douche.  ’s Avonds zitten we buiten, kijkend naar onweer aan de horizon.  Langzaam komt het dichterbij, tot het om 9 uur ineens begint te gieren.  De wind bouwt in 5 minuten op tot 40 knopen (windkracht 8), met een piek naar 50 knopen.  De wind komt uit het zuidwesten, recht in de kuip.  Gelukkig hebben we nog net tijd om de tent ervoor te doen.  Na een kwartier zakt de wind terug naar 20 knopen, windkracht 5.  En die wind blijft lang staan, met regen.  Veel regen.

Maandag regent het nog steeds.  Ook nu weer een stormwaarschuwing, en ook nu zien we er niet veel van.  Om twee uur wordt de waarschuwing ingetrokken, maar dan is het voor ons nogal laat om nog naar Denemarken over te steken.  We besluiten te blijven hangen, en gaan een potje dobbelen.  Als Elly probeert de druilerige dag te fotograferen met haar camera lukt dat niet.  De camera is nu echt defect.

Regen in Gislövs Läge

Regen in Gislövs Läge

Onze buren van de Poolster kloppen eind van de middag aan en vragen of we zin hebben in een borreltje.  Ja, daar is het wel weer voor.  Het wordt een gezellige avond.   We eten samen hun eten en ons toetje op.  Leuk om ervaringen uit te wisselen met een stel dat al veel langer zeilt dan wij.

De wind en Simrisham

Donderdag willen we naar Skillinge.  De voorspelling is een westenwind, ask eerst een beetje NW, later een beetje ZW.  Voor vertrek maak ik nog even wat foto’s van de damhertjes van Hanö die op het open veld achter het dorpje liggen.  In 1956 zijn er 5 uitgezet, nu zijn er veel.

De damhertjes van Hanö

De damhertjes van Hanö

Er is niet veel  wind meer, en de zon schijnt weer.  Deze keer wel met wolken, en met een lagere temperatuur.

Als we vertrekken is de wind al aardig richting WZW aan het draaien.   Skillinge is niet meer bezeild, en met de 7 knopen wind die er staat schieten we ook niet erg op.   Hoog aan de wind zeilen is niet de sterkste kant van onze boot.  Of is het niet de sterkste kant van de schipper?  Zou ook goed kunnen.  Later op de middag komt er meer wind, met hogere golven, maar de richting wordt niet beter.  We varen eerder richting Bornholm dan richting Skillinge.   Dan maar kruisen naar de kust, wellicht draait de wind nog wat.   Niet echt.

We laten Hanö achter ons

We laten Hanö achter ons

Terwijl we met dit soort overwegingen bezig zijn, valt ineens alle electronica uit.  Geen plotter of stuurautomaat.  Wat nu weer?  Helaas komen we daar niet achter, want aan- en uitzetten van de apparatuur lost het probleem op.  Het vervelende is dan natuurlijk dat je niet weet wanneer – en of – het probleem weer optreedt.  En wat de oorzaak was.  Controleer de bekabeling zegt Simrad support in zo’n geval.  Of upgrade de software.  Dat laatste hebben we afgelopen najaar gedaan.

We gaan nog een paar keer overstag, maar inmiddels hebben we wind pal tegen.  Wij kunnen ook niet zo goed plannen dus.  Het laatste uurtje dan maar op de motor, en dan niet naar Skillinge maar naar Simrishamn (Skåne), één stop (6 mijl) eerder.  Gelukkig is er geen regen op komst.

Als we de haven binnenvaren zien we onze buurman uit Hanö weer liggen.  Omdat de passantensteiger vol is, stellen we voor langszij te gaan.  Maar dat vindt hij niet zo’n goed plan, ‘achter in de haven zijn nog plaatsen vrij, is wel aan lager wal’.  We vinden een box van 4 meter breed waar we ons in kunnen duwen, dus hij had wel gelijk.  Opvallend altijd wat mensen proberen om te voorkomen dat een andere boot langszij aanlegt.  Geen stootwillen ophangen, doen alsof je niks ziet en je bijbootje naast de boot leggen zijn een paar van de favoriete methodes.  En dus andere plaatsen aanraden waar je zelf niet wil liggen.

Box in Simrishamn

Box in Simrishamn

 

Na aankomst moeten we het buitenboordmotortje losmaken, het bevestingsplankje was losgetrild.  We lossen het fundamenteel op door de motor aan het bootje te hangen, zoals het hoort.

De planning is ook lastig; we zouden zaterdag Klintholm kunnen halen, maar dan komen we daar voor 2 dagen regen.  Dat is ook niet heel zinvol.  Het worden dus nog een paar extra dagen Zweden denk ik, via Skillinge, Ystad en/of Abbinge.

Straatje in Simrishamn

Straatje in Simrishamn

Het zijn twee dagen Simrishamn geworden.  De eerste dag doen we boodschappen, en maken we de radar open om te kijken of we er iets aan kunnen zien.  Niet echt, het ziet er allemaal nog als nieuw uit.

De tweede dag maakt Elly schoon en programmeert Gilbert.  Net als thuis dus.  Behalve dan dat we op een boot zitten die nogal schommelt in zijn box terwijl we windkracht 5 tot 6 over ons heen krijgen.